“<i></i><i></i>组，柳青，<i></i>刘方！”
何管<i></i><i></i>声喊<i></i><i></i>柳青<i></i>名字。
柳青身<i></i>轻轻<i></i>颤，<i></i><i></i><i></i><i></i>！
终<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>?<i></i>依侍陆闭珊侍珊?。
<i></i>捏<i></i>捏拳头，转头<i></i>向江宁。
江宁<i></i><i></i>拿<i></i>茶杯，给<i></i>倒<i></i><i></i>杯茶：“<i></i>点烫，<i></i><i></i><i></i>喝。”
柳青眼眶顿<i></i><i></i><i></i>红。
<i></i>管<i></i><i></i><i></i><i></i>怎<i></i><i></i>，<i></i>认识江宁<i></i>短短<i></i>间<i></i>，江宁却始终相信<i></i><i></i>，<i></i>断鼓励<i></i><i></i>，给<i></i><i></i>信<i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>始终认定，<i></i><i></i>，绝<i></i><i></i><i></i>输！
<i></i>咬<i></i>嘴唇，慢慢走<i></i>擂台，<i></i><i></i>，刘方已经站<i></i><i></i>，脸<i></i>带<i></i>笑，松<i></i><i></i>口气。
<i></i><i></i>场遇<i></i>柳青，<i></i>至少<i></i>稳稳通<i></i>，哪怕<i></i><i></i><i></i>输给罗师兄<i></i><i></i>，<i></i><i></i>什<i></i>丢<i></i><i></i>。
“真幸运。”
刘方轻声<i></i>，“师妹，<i></i><i></i>怪师兄哦。”
柳青<i></i><i></i><i></i>话，<i></i><i></i>站<i></i><i></i>，扫<i></i>刘方<i></i>眼，缓缓伸<i></i><i></i>，摆<i></i><i></i>架势。
<i></i>淡定<i></i>若<i></i>姿态，让刘方<i></i>愣，旋即，<i></i>感觉<i></i><i></i>受<i></i><i></i>轻视，脸色顿<i></i>沉<i></i><i></i><i></i>。
“哼！”
刘方轻哼<i></i>声，脚<i></i><i></i>窜<i></i>冲<i></i><i></i><i></i>：“师妹，<i></i>罪<i></i>！”
长拳！
狂暴<i></i>龙！
<i></i><i></i>丝毫留<i></i>，<i></i><i></i><i></i>便爆<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>强<i></i>实力。
<i></i>很清楚，柳青<i></i>弱点<i></i>什<i></i>，<i></i>根本<i></i>躲<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>拳，<i></i><i></i><i></i>让<i></i>输<i></i>！
咻——！
<i></i>才<i></i>秒记住本站<i></i>址：</div>