“谁教<i></i><i></i>？”
罗恒<i></i>问<i></i><i></i>遍，<i></i>柳青<i></i><i></i><i></i>话，<i></i><i></i>转头，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>呆<i></i>何管<i></i>。
<i></i><i></i>屑<i></i>。
罗恒轻视<i></i><i></i><i></i><i></i>候，<i></i>失<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>尊重。
“柳青胜。”
何管<i></i>深吸<i></i>口气，宣布<i></i>。
<i></i><i></i>切，<i></i><i></i><i></i>太快，太<i></i>外，让<i></i>难<i></i>反应啊。
<i></i>算<i></i>何管<i></i>，此刻<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>犹未尽，<i></i><i></i>招……
肯定<i></i>江宁教<i></i>！
<i></i>守<i></i>攻，快速转换，别<i></i><i></i>柳青，<i></i>算<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>啊。
尤其<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>攻，变化<i></i>端，柳青<i></i><i></i><i></i><i></i>领悟透，何管<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>此千变万化<i></i><i></i>，真<i></i><i></i><i></i>算<i></i>杀招！
<i></i>其<i></i><i></i>，便<i></i><i></i>招制敌！
<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>次。
<i></i><i></i><i></i>奇制胜，<i></i><i></i>绝<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>二次<i></i><i></i>机<i></i>，<i></i><i></i><i></i>直接干脆果断<i></i>杀<i></i><i></i>！
柳青赢<i></i>。
<i></i><i></i>谁<i></i><i></i><i></i>预料<i></i><i></i>结果。
“真<i></i><i></i><i></i>，三<i></i>姐进步<i></i>此?珊依闭珊遮陆爱遮?<i></i><i></i>啊，柳宗主，”
<i></i><i></i><i></i>口，笑吟吟<i></i>，“怪<i></i><i></i>柳宗主<i></i>直<i></i><i></i>信<i></i>，真<i></i>厉害。”
“<i></i>奖<i></i>。”
柳川<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>什<i></i>。
<i></i><i></i><i></i>惊奇，诧异<i></i>很。
<i></i><i></i><i></i>江宁，似乎跟<i></i><i></i><i></i>外<i></i><i></i><i></i>联系，<i></i>切<i></i><i></i>很正常，什<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
柳川<i></i><i></i><i></i>江宁<i></i>眼，江宁<i></i><i></i>什<i></i>反应，<i></i>像根本<i></i><i></i><i></i>什<i></i>特别<i></i><i></i><i></i>。
直<i></i>柳青走<i></i><i></i>擂台，全场才爆<i></i><i></i>声音。
“<i></i><i></i><i></i>啊！<i></i><i></i>幻觉吧？”
“真<i></i>，<i></i>真<i></i>，罗恒师兄被<i></i>打<i></i>擂台<i></i>！太<i></i><i></i>思议<i></i>！”
<i></i>才<i></i>秒记住本站<i></i>址：</div>